ขอบคุณการมาเยือนของเดือนหงาย

ขอบคุณการมาเยือนของเดือนหงาย

ขอบคุณ - การมาเยือนของเดือนหงาย
กระดิ่งลมกุ๊งกิ๊งเคาะพริ้งพราย
ดังละม้ายทำนองของเพลงพิณ
แตรลมเป่าบอกฤกษ์ความเบิกบาน
นกพิราบสื่อสารพลันคืนถิ่น
จุ่มน้ำหมึกมหาห้วงวาริน
บันทึกการโบยบินปฏิญญา
....
แม้มิอาจป้ายแปรงแต่งสีฝัน
การพบกันวันนี้ก็มีค่า
ราววารีวันก่อนไหลย้อนมา
เติมเต็มบึงชีวา, หน้าระเบียง
เก้าอี้โยกเคลื่อนไหวกลางสายหมอก
ค่ำนี้ดอกเมฆงามตามลมเหวี่ยง
กล่าวอำลาความเศร้า – ในเงาตะเกียง
แม้สัมผัสได้เพียงเสียงสะท้อน
.... 

ขอบคุณ – การมาเยือนถึงเรือนชาน
แม้เป็นแค่ทางผ่านเหมือนวันก่อน
เก็บคุณไว้ในนาม - ความไม่แน่นอน
ในภาพฝันสีอ่อนก่อนหมดเวลา.

ขอบคุณรูปภาพจาก kapook.com

ไม่ลืม

...ไม่ลืม... 
 

กลิ่นชาเช้าหอมชื่นอวลผืนดิน
ลมรวยรินเย้าหยอกบอกฉันว่า
ยังเหลือดาวหลายดวงบนห้วงฟ้า
ให้ฉันเก็บดารกามาให้เธอ
แต่ฉันมีเพียงสองมือของฉัน
ผ่านเพลงฝนพันฝัน – ยังมั่นเสมอ
เปิดหน้าต่างดวงใจหวังได้เจอ
อยู่ในความพร่ำเพ้อ เธอ,กวี
ภาพชีวิตวันก่อนราวย้อนมา
ยี่สิบสามมกรา, ฟ้าที่นี่
ดอกไม้บานรอบทิศมิตรไมตรี-
บานเพื่อเธอคนดี ... ดูสิเธอ

....
หลังเลิกงานเทียนแท่งคงแต่งสี
กลบแสงดาวราตรีที่มองเหม่อ

ฉันจะขอดาริกาที่หาเจอ

 มอบความสุขเสมอเมื่อเธอปอง

แม้มิอาจฝากฝังได้ดั่งใจ

เพียงหวังให้เธอสุขทุกคราวจ้อง

 ฉันเห็นสะพานรุ้งเหนือทุ่งทอง

เมื่อเธอเติมสิ่งพร่อง ของกันและกัน

ในความสุขความเศร้าเท่าที่รู้

แท้เธออยู่ไม่ไกลจากใจฉัน

อยู่ในความคิดถึง,ซึ้ง,ผูกพัน

อยู่ในวันดีดีที่ไม่ลืม.

 

 

 

 

ขอบคุณรูปภาพจาก 

 http://img.photo.yume.vn/photo/pictures/20110401/ruby_phan/thumbnail/604x604/gpbe08_00000684_001_myosotis_sylvatica_forget_me_not_posters_755182793.jpg

ขอบคุณวีดีโอจาก http://www.youtube.com

ปลดปล่อย

 ...ปลดปล่อย...

 

๐ ข้ามคืนฉันอาจเปลี่ยนไป                  เธอถอนหายใจ

ฉันน้ำตาไหลลำพัง

๐ มากมายคำถาม ,ความหลัง             รักที่สิ้นหวัง

ดอกไม้สะพรั่งยังโรย

๐ ค่ำคืนหมื่นดอกดาวโปรย                 สายลมเฆี่ยนโบย

พัดโกยเมฆขาวบังจันทร์

๐ ข้างนอกเย็นเยียบเงียบงัน                ใต้ฟ้าเดียวกัน

ไยฉันคิดถึงแต่เธอ

๐ รอยเท้าระหว่างทางเจอ                   ภาพเก่าพร่าเบลอ

เสมอเสมอยังคอย 

๐ ฉันอาจคาดหวังเลื่อนลอย                รอการปลดปล่อย

ดั่งนกตัวน้อยในกรง

๐ ผืนดินแมกไม้ไพรดง                          ฉันอยากร่อนลง

ณ ตรงถิ่นไกลไร้รัก

๐ ชายทุ่ง,ฉันอยากหยุดพัก                  เก็บเศษไม้หัก

เขียนสักบทกลอนบนดิน

๐ บันทึกคำในใจจินต์                            วาดผีเสื้อบิน

เลือกหินสวยงามตามทาง

๐ เด็ดดอกหญ้าร้อยสร้อยวาง            กลบหลุมอำพราง

ฝังหัวใจบางนิรันดร์ ๚ะ๛     

 

เราไม่น่าพบกันเลย

เราไม่น่าพบกันเลย

เป็นความรักของใจซึ่งไร้สิทธิ์

เป็นความคิดถึงที่ไม่มีหวัง

เมื่อมิอาจก้าวข้ามความชิงชัง

ทั้งเบื้องหลังความจำ - ซ้ำเลวร้าย

นั่นแหละใช่! คืนวันได้ผ่านพ้น

จึงไร้คนหยอกเย้าคราวตื่นสาย

จากหนึ่งวันเป็นปี, มิคลี่คลาย

อยากฝังกายไปกับความลับนี้ 
....

ความอ้างว้างข้างในใครบ้างรู้

ต่างยืนอยู่ต่างทิศ, อยู่ผิดที่

เฝ้ารอการกลับมาทั้งราตรี

แต่ไม่มีวี่แววแล้วคนรัก

....

นอกชาน,บ้านหลังเก่าใต้เงาจันทร์

รั้วกำแพงล้อมกั้น - เธอหาญหัก

คำทำนายจิ้งจกตกมาทัก

ลางบอกเหตุตรงนัก - จักโชคร้าย

เราไม่น่าพบกันวันนั้นเลย

หากไม่เคยด่ำดื่มคงลืมง่าย

ยามเธอเลือกทิ้งไพ่ใบสุดท้าย

ฉันเหมือนตายทั้งที่มีชีวิต

ลมหายใจร้าวลึก - รู้สึกว่า

 พายุมืดมัวมาวันฟ้าปิด

ฉันคือผู้หัวใจไร้เข็มทิศ

เก็บตัวอยู่มิดชิดหลังอิฐบล็อก!

 

ใต้ฟ้าสีนิล - มกรา

ใต้ฟ้าสีนิล - มกรา



๐ เรื่องเล่า – เพลงฝัน ฉันคอย        ลมเหนือล่องลอย
เคลิ้มปล่อยอารมณ์ชมจันทร์
๐ น้ำค้างปรกแผ่แพรพรรณ            เพชรดาวลาวัลย์
ราวสรวงสวรรค์บนดิน
๐ หอมปีบโชยมารินริน                     ริมรั้วกระถิน
ใต้ฟ้าสีนิล, มกรา
๐ แก้วพร่องกาแฟ, น้ำชา               หิ่งห้อย, หญ้าคา
รถม้านิทานผ่านไป
๐ เธอรู้ฉันเหงาเท่าใด                      เหงาจับดวงใจ
เพียงใบไม้ไหว - ชะงัก
๐ เหมือนเจอแม่มด, นางยักษ์          รื้อค้นลิ้นชัก
จ้วงควักดวงใจไปครอง
๐ สะดุ้ง, สุดขีดกรีดร้อง                   กวาดตาเพ่งมอง     
รอบห้องคงยังวังเวง
๐ รีบคลำหัวใจตัวเอง                       ดนตรีบรรเลง
เปิดเพลงกลบความเงียบงัน
๐  คืนนี้คืนไหนใครกัน                      มองดาว,มองจันทร์
เฝ้าฝันถึงผู้ร่ำลา
๐ น้ำค้างกลิ้งตกหญ้าคา                 เงานั้น - น้ำตา
เสมือนหญ้าคาน้ำค้าง
๐ ที่เดิมว้าเหว่อ้างว้าง                     หมอกลงหลงทาง
ฟ้าสาง บ า ง ค น อ า จ ม า 
๐ หรือ ห า ย ไ ป ชั่ ว ชี ว า               ค่ำคืนมกรา 
ดับแสงศรัทธาสิ้นแล้ว๚ะ๛

 

ขอบคุณรูปภาพจาก  kapook.com

จากใจพี่

 จากใจพี่

 

๐ ค่ำคืนหมื่นดาวเฝ้านับ           บทกลอนลึกลับ
ประทับใจใครต่อคำ
๐ ทักทาย, บ้างแอบ – แอบขำ   ครูพักลักจำ
ชักนำรอยยิ้มสู่ใจ
๐ หลายครั้งทำมองผ่านไป         แต่อดไม่ไหว
ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่, กลอนงาม
๐ ชื่นชมคำเขียนทุกความ          พี่จึงติดตาม
ทัก,ถาม - ข่าวความเป็นไป
๐ คิดถึงคำจารหวานละไม         กลอนสัมผัสใจ
ราวอรุโณทัยหยาดมา
๐ คืน, วัน เคลื่อนผ่านเวลา        อ่านบทสนทนา
ช้าช้า, ต่างไปตามทาง
๐ ท้ายปี – ฟ้าหนาวดาวจาง      หนาวหยาดน้ำค้าง
รุ่งสางสร้างวันใหม่รอ
๐ กวีบทเก่าอ่านคลอ                  พลุไฟแตกกอ
ดังช่อดอกไม้สวรรค์
๐ ยิ่งมืดยิ่งเห็นสีสัน                   กลบสีแสงจันทร์
ของขวัญจากดินสู่ฟ้า
๐ ศกใหม่โคจรเยือนมา             หนาวลม,มกรา
รีบจับปากกาทันใด
๐ อวยพรเอาฤกษ์เอาชัย           ศกนี้ศกไหน
จงสมหทัยหมายปอง
๐ ชีวิตดั่งฟ้าสีทอง                      ปัญญาเรืองรอง
จิตดั่งทำนองดนตรี
๐ สองห้าห้าหกฤกษ์ดี               เขียนคำกวี
จากพี่แทนใจให้น้อง๚ะ๛ 
 
  





...จากใจ ....

 

ขอบคุณรูปภาพจาก  http://pernvern.exteen.com/images/ccc1.jpg