หน้าเว็บ

วันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ย่ำจุดเดิม

ย่ำจุดเดิม

..............

 
 อาจดูคล้าย ผ่านตา มาเฉย-เฉย
อาจไม่เผย วาจา ว่าคิดถึง
อาจท่าทางห่างเหิน เมิน-บึ้งตึง
และคำซึ้งไม่มี...ที่อยากฟั

อาจเพราะฉันอยากดู อยู่เฉย-เฉย
อาจเพราะเคยร้าวรวดปวดใจฝัง
อาจเพราะหม่นช้ำหมองคงครองรัง-
ของใจรักจริงจัง...จึงยังร้าว

เหมือนจะลืม แต่ไม่เลือน เหมือนใจคิด
เหมือนวิกฤตการณ์ผ่านพ้นก้า
เหมือนดำรงศรัทธามานานยาว
แต่ทุกคราวใจครองแต่หมองมัว

ไม่มีฟ้าสีฟ้าแม้ตาเห็น
ถึงเดือนเพ็ญแต่ในใจสลัว-
หรือดวงไฟเต็มคืน ใจตื่นกลัว
เคลิ้มฝันชั่วนาที ก็ปรีดา

แค่เพียงหนึ่งนาทีที่เธอทัก
เปิดอ้อมรักเสนอแสนเลอค่า
ดั่งการทอแสงทองของสุริยา
ใจเหินฟ้าบินผ่านลานดอกรัก

เฝ้าถนอม ณ อ้อมอก มิตกหล่น
เวียนอยู่ในวังวน คนอกหัก
อดีตขื่น ปัจจุบันขม...จมเจ็บนัก
เวลาพักน้ำตาหาไม่มี

หากพร้อมเริ่มต้นใหม่เหมือนใครบ้าง
ลบมโนเคว้งคว้าง วางผิดที่
อณูใจจารึก...แต่สิ่งดี
เสียงดนตรีคงเตรียมมาเยี่ยมกราย

ทั้งดอกไม้โลกล้วนคงอวลหอม
ทุกย่านหย่อมวาววามเปี่ยมความหมาย
ฝันและตื่นรอยยิ้มคงพริ้มพราย
แต่คงสายสำหรับการปรับมุม

เมื่อตราบที่ความทรงจำคงอยู่
ดวงจิตผู้ปวดร้าว...ราวไฟสุ
ไม่มีฟ้าสีฟ้าอ้าโอบคลุม
สถิตซุ้มระกำย่ำจุดเดิม!

อาจดูคล้ายผ่านตามาเฉย-เฉย
แต่ไม่เคยลืมวันฝันแรกเริ่ม
อาจทำยโสใส่ใจเหิมเกริม
แค่ตกเติมบางอย่าง...ให้บางเบา.

เมื่อ16 กรกฎาคม 2011, 02:43:pm 

ขอขอบคุณภาพสวยงามจาก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น