หน้าเว็บ

วันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2554

จิตรกรน้อย


 

จิตรกรน้อย
....................

ดินสอสีกุดทู่ชมพูอ่อน
ตวัดซ้อนเส้นสานบันดาลศิลป์
หน้าสมุดเล่มเขรอะเปื้อนเปรอะดิน
เปี่ยมหอมรินกลิ่นฝันอันงอกงาม
เส้นต่อเส้นต่อปะทีละเส้น
ดำขลับเน้นเนตรอาบแวววาบหวาม
แพรเรือนผมดุจไหมพลิ้วไหวตาม
เริ่มอร่ามเนื้อทองผ่องอำพัน
ชุดราตรีจับจีบกลีบเลิศหรู
สีชมพูตัดฟ้า...จึงตาฝัน-
ถึงเจ้าหญิงเจ้าชายในเงาจันทร์
ที่ตา-ยาย กล่อมขวัญต่อวันคืน
ยังรอยยิ้มแต้มพักตร์ดาวรักษา
ซับน้ำตาจากโลกโศกขมขื่น
แม้มิอาจชุบใจให้พลิกฟื้น
ก็ชุ่มชื่นเด่นชัดพอหยัด,ยง

เขียวขีดแซมแต้มนิดติดต่างหู
รองเท้าคู่สวยนิ้งพิศยิ่งหลง
หากสวมจักเท้าวางอย่างผจง
ท่องปราสาทเรือนหงส์ถึงดงไพร
...
พลันแดดส้มอมทองละท้องฟ้า
จินตนาการหมด - ขึ้นบทใหม่
ตั้งวงล้อมพร้อมเคียงตะเกียงไฟ
กระต๊อบใบจากโหว่บังโต้ลม
ว่า – ที่นี่ เจ้าชายได้ตายจาก
เจ้าหญิงยังอดอยากมากทุกข์, ขม
ฝันถึงดอกไม้หวาม, ความอุดม
จนจะยิ่งสั่งสมจมกดทับ
ว่า –  ที่นี่ ที่แท้แม่และพ่อ
ปล่อยเด็กหญิงเฝ้ารอพ่อ-แม่กลับ
ว่า - ที่แท้แพรดาวพราวระยับ
มิพอซับน้ำเนตรเทวษแล้ว
....
จบนิทานเพ้อฝันในฝันค้าง
เท้าบอบบางยังพร่องรองเท้าแก้ว
ที่นี่มีความไร้ในทุกแนว
และมีแววหมองเข้มเต็มลานดิน

ดินสอสีกุดทู่ชมพูหวาน
ตวัดซ้อนเส้นสานก่องานศิลป์
แล้วน้ำตาจิตรกรน้อย..ก็ผล็อยริน
เมื่อชีวินต่างมากจากภาพนั้น!.




« โพสต์เมื่อ: 09 ธันวาคม 2011, 12:41:am »
http://www.klonthaiclub.com/index.php?topic=18038.0
ขอบคุณรูปภาพจาก
http://www.kapook.com


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น