เพื่อนเอย..

เพื่อนเอย..

เพื่อนเอย..

ดาริกาเราเคยเอ่ยถามไถ่

ว่าดาว ณ เบื้องหน้าชื่อว่าไร

โพ้นฟ้ากว้างแสนไกล..ใครสะท้าน

มือใครตอกหมายหมุดทุกจุดหมาย

ก่อนความตายลงดาบมากลับด้าน

เพียงเธอพลิกฝ่ามือคือร้าวราน

ก็ประหารฉันได้ในพริบตา

วเนจรร่อนเร่-ทะเลชีวิต

นครหมอกสถิต ณ เบื้องหน้า

ขอเถิดขอ..น้ำใจ-ดุจสายธารา

ปลุกตำนานหาญกล้าด้วยตาเธอ

อย่ารีบเด็ดดาวทิ้งจากกิ่งฟ้า

หว่างวนาคืนค่ำ น้ำค้างเหม่อ

ฉันแค่จุดเล็ก-เล็ก หาให้เจอ

ใช่ดาวเหนืออิ่มเอ่อ นะเธอนะ

...

เพื่อนเอย..

ฉันมิเคยตระบัดทุกสัจจะ

ถ้ายังอยากเว้นห่วง ช่วงระยะ

สภาวะหัวใจ..คงตายทั้งเป็น!

๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔

ขอบคุณรูปภาพจาก
http://www.kapook.com/