อาจเพราะฉันไม่มีค่าให้เธอจำ
อาจเพราะลมดึกจัดพัดเบา-เบา
หอบเขม่าความหลังจากฝั่งฝัน-
กระทบห้วงอ่อนล้าสุดสามัญ
และพระจันทร์วันเพ็ญไม่เป็นใจ
สูดความรู้สึกห่วงจากห้วงฟ้า-
แล้วพบว่า คนผู้ไม่อยู่ใกล้-
อาจยังคงหลงเหลือเศษเยื่อใย
จึงวิ่งไล่ไขว่คว้าเวลานี้
...
อาจเพราะลมดึกจัดพัดมาบ่อย
เผลอลืมว่าคนคอย – คอยผิดที่
ถึงจะใช่ แต่ใจ คุณไม่มี
แค่ใจดี เหมือนเคย จึงเอ่ยทัก
มิใช่เพราะลมเหงาพาเราพบ
แต่ไม่ลบเลือนผู้เคยรู้จัก
อาจเอื้อมคว้าเกินสิทธิ์ค่ามิตรรัก
จึงเจ็บนักที่เห็นคุณเย็นชา
...
หากเป็นฉันคนเดียวสู้เหนี่ยวรั้ง
บอกดังดังได้ไหม? ว่าไร้ค่า
จะหมุนรอบผูกพันไปวันลา
อยู่อย่างคนไกลตาไม่มาพบ!.
หอบเขม่าความหลังจากฝั่งฝัน-
กระทบห้วงอ่อนล้าสุดสามัญ
และพระจันทร์วันเพ็ญไม่เป็นใจ
สูดความรู้สึกห่วงจากห้วงฟ้า-
แล้วพบว่า คนผู้ไม่อยู่ใกล้-
อาจยังคงหลงเหลือเศษเยื่อใย
จึงวิ่งไล่ไขว่คว้าเวลานี้
...
อาจเพราะลมดึกจัดพัดมาบ่อย
เผลอลืมว่าคนคอย – คอยผิดที่
ถึงจะใช่ แต่ใจ คุณไม่มี
แค่ใจดี เหมือนเคย จึงเอ่ยทัก
มิใช่เพราะลมเหงาพาเราพบ
แต่ไม่ลบเลือนผู้เคยรู้จัก
อาจเอื้อมคว้าเกินสิทธิ์ค่ามิตรรัก
จึงเจ็บนักที่เห็นคุณเย็นชา
...
หากเป็นฉันคนเดียวสู้เหนี่ยวรั้ง
บอกดังดังได้ไหม? ว่าไร้ค่า
จะหมุนรอบผูกพันไปวันลา
อยู่อย่างคนไกลตาไม่มาพบ!.
ขอบคุณรูปภาพจากhttp://www.kapook.com/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น