จนกว่าจะพบกันใหม่

จนกว่าจะพบกันใหม่

หอบเอาความคิดถึงซึ่งมากล้น

แนบชื่อคนบางคนต้นทางฝัน

ระบายสีใบตองล่องแสงจันทร์

บอกว่าห่วงหากันจนวันนี้

เหงาบ้างไหม? ไม่เจอ เธอเหงาไหม?

ไม่ต้องตอบก็ได้ไม่จู้จี้

มีเธอในส่วนลึกรู้สึกดี

มาไม่มีของฝากนอกจากใจ

...

มาเติมใจให้เต็มฝันเข้มข้น

แล้วจะไปเริ่มต้นหนทางใหม่

รู้สึกตัวอีกทีหรี่แสงไฟ

หนาวเพียงใดไม่กลัวตัวมีเงา

หากเคยทำโง่-โง่โผร่างซบ

ฝังภาพลบติดเตือนใจเพื่อนเก่า

ขอโทษที่มืดฟ้าปัญญาเบา

ก็มันเหงาตรงนี้ตรงที่ยืน

 เก็บความไม่เข้าใจไว้ลึก-ลึก

ว่างช่วยนึกถึงหน่อยคอยจนตื่น

เก็บเธอเป็นความหลังไว้ยั่งยืน

ตรงบรรทัดเปียกชื้นปื้นน้ำตา

ได้กลับมาวันนี้ปรีดานัก

ได้เอ่ยทักนิดหนึ่งก็ซึ้งค่า

คืนฝันร้ายร้าวรานคืบคลานมา

แม้นานกว่าคืนเก่าเราจะทน

..

เปิดประตูต้อนรับกับความเหงา

โอบกอดกันเบาเบาในเงาหม่น

อุทธรณ์ผ่านสวรรค์ชั้นเบื้องบน

ว่าเจ็บจนหัวใจไม่ไหวแล้ว.

โพสต์ที่นี่ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๔

ขอบคุณรูปภาพจาก
http://www.kapook.com/