ความเหงา : ความหนาว : ดวงดาว

ความเหงา : ความหนาว : ดวงดาว

...............................

ราวลมหนาวว้าเหว่เวลาค่ำ
หัวเราะขำหยามหลู่อยู่ไม่ห่าง
ถ้วยกาแฟ, แก้วพร่อง เจ้าของวาง-
เก้าอี้ไร้เงาร่าง คว้าง, เดียวดาย

ปฏิทินสิ้นเดือนเลื่อนขยับ
อีกฉบับวางเทียบอย่างเรียบง่าย
ในตารางเขียนคำย้ำเรียงราย
กากบาทเตือนสายตารายเรียง
มายืนพิงกำแพงมองแสงดาว
โต๊ะคอมฯพราวไฟโคมสาดส้ม, เฉียง-
พอขับไล่มืดมิดล้อมชิดเตียง
ไร้ซึ่งเสียงทักทาย.. ในคืนนี้
ถามไถ่ดาวน่ารักหนาวมากไหม?
ดาวยังไร้คำตอบลอบหรุบ, หรี่
ใช่สินะ! ตัวเราเท่าธุลี
หนึ่ง “ผีเสื้อราตรี”..สีทึมเทา-
ที่ถูกลมโบยแรงปีกแหว่งวิ่น
ทะยานบินร่างโผอย่างโขเขลา
บนหนทางที่ไม่ใช่ของเรา
บนหัวใจ “ยามเช้า” แสงวาวงาม
ก็มอดไหม้ดับฝันแล้ววันนี้
ขอบคุณนะยังดีที่ไถ่ถาม
เรื่องต่าง-ต่างเติมฝันฉันทุกยาม
บรรเทาความรวดร้าวคราวจากลา
....
โพสอิทแปะถูกเปลี่ยนเขียนคำ “ห่วง”
ดับไฟดวงส้มอ่อน นอนห่มผ้า
กระซิบปลอบหัวใจใครอาจมา-
เยือน, ยิ้ม อยู่ ตรงหน้าเวลาเช้า.

เขียนเมื่อ: 03 ธันวาคม 2011, 02:17:am »
http://www.klonthaiclub.com/index.php?topic=17857.0

ขอบคุณรูปภาพจากhttp://www.kapook.com