...ปลดปล่อย...
๐
ข้ามคืนฉันอาจเปลี่ยนไป เธอถอนหายใจ
ฉันน้ำตาไหลลำพัง
๐
มากมายคำถาม ,ความหลัง รักที่สิ้นหวัง
ดอกไม้สะพรั่งยังโรย
๐
ค่ำคืนหมื่นดอกดาวโปรย สายลมเฆี่ยนโบย
พัดโกยเมฆขาวบังจันทร์
๐
ข้างนอกเย็นเยียบเงียบงัน ใต้ฟ้าเดียวกัน
ไยฉันคิดถึงแต่เธอ
๐
รอยเท้าระหว่างทางเจอ ภาพเก่าพร่าเบลอ
เสมอเสมอยังคอย
๐
ฉันอาจคาดหวังเลื่อนลอย รอการปลดปล่อย
ดั่งนกตัวน้อยในกรง
๐
ผืนดินแมกไม้ไพรดง ฉันอยากร่อนลง
ณ
ตรงถิ่นไกลไร้รัก
๐
ชายทุ่ง,ฉันอยากหยุดพัก เก็บเศษไม้หัก
เขียนสักบทกลอนบนดิน
๐
บันทึกคำในใจจินต์ วาดผีเสื้อบิน
เลือกหินสวยงามตามทาง
๐
เด็ดดอกหญ้าร้อยสร้อยวาง กลบหลุมอำพราง
ฝังหัวใจบางนิรันดร์ ๚ะ๛
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น