เราไม่น่าพบกันเลย
เป็นความรักของใจซึ่งไร้สิทธิ์
เป็นความคิดถึงที่ไม่มีหวัง
เมื่อมิอาจก้าวข้ามความชิงชัง
ทั้งเบื้องหลังความจำ - ซ้ำเลวร้าย
นั่นแหละใช่! คืนวันได้ผ่านพ้น
จึงไร้คนหยอกเย้าคราวตื่นสาย
จากหนึ่งวันเป็นปี, มิคลี่คลาย
อยากฝังกายไปกับความลับนี้
....
....
ความอ้างว้างข้างในใครบ้างรู้
ต่างยืนอยู่ต่างทิศ, อยู่ผิดที่
เฝ้ารอการกลับมาทั้งราตรี
แต่ไม่มีวี่แววแล้วคนรัก
....
นอกชาน,บ้านหลังเก่าใต้เงาจันทร์
รั้วกำแพงล้อมกั้น - เธอหาญหัก
คำทำนายจิ้งจกตกมาทัก
ลางบอกเหตุตรงนัก - จักโชคร้าย
เราไม่น่าพบกันวันนั้นเลย
หากไม่เคยด่ำดื่มคงลืมง่าย
ยามเธอเลือกทิ้งไพ่ใบสุดท้าย
ฉันเหมือนตายทั้งที่มีชีวิต
ลมหายใจร้าวลึก - รู้สึกว่า
พายุมืดมัวมาวันฟ้าปิด
ฉันคือผู้หัวใจไร้เข็มทิศ
เก็บตัวอยู่มิดชิดหลังอิฐบล็อก!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น