การเปลี่ยนแปลง

เพียงสองเท้าก้าวมาถึงหน้าบ้าน
นกในใจร้าวรานเริ่มขานเปล่ง
ดวงตะวันชิงพลบ – ก่อนจบเพลง
เรไรร้องครื้นเครงบรรเลงพิณ
เพดานดาวพระศุกร์เปล่งสุกปลั่ง
ลมทะเลเห่ดังกังวานถิ่น
ถนน.นอกคนแน่นทั้งแผ่นดิน
ถนนในสีนิลกลับสิ้นคน
สนิมเริ่มเกาะอยู่ประตูรั้ว
ด้านหลังครัวคล้องโซ่โกลาหล
วันเวลาค้าน,ติง กลับวิ่งวน
ปลีกตัวจากหมองหม่น จนเย็นชา
อีกสองเดือนจะลา-ฟ้าตะวันออก
ลมระลอกใหม่พัดระบัดหญ้า
ลมระลอกใหม่พัดระบัดหญ้า
ใครจะรดน้ำปีบ, กลีบชบา
ดอกเฟื่องฟ้า,ปลาทอง คงร้องตาม
ดอกเฟื่องฟ้า,ปลาทอง คงร้องตาม
บ้านที่พ่อปลูกไว้คนไร้ร้าง
หูกระจงยืนคว้างข้างสนาม
มือครรลองร้อยโยงของโมงยาม
ใคร ฤ อาจห้ามปรามความเป็นไป! .
ใคร ฤ อาจห้ามปรามความเป็นไป! .
เขียนคำเมื่อ ๒๖ มกราคม ๒๕๕๕ โพสต์ที่นี่
ขอบคุณรูปภาพจาก
http://www.kapook.com/ และ
http://www.kapook.com/ และ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น