ลาดาว

ลาดาว

เพียงหยดน้ำลิ้งลากจากเถาวัลย์

ดาวดวงหนึ่งแสงนั้นเลื่อมสั่นไหว

ชั่วผีเสื้อกระหยับปีกขวับไกว

หยดน้ำใสคว้างดิ่งหลุนกลิ้งลง

แสงจากดาวไล้ลอดทอดแสงนิ่ง

สงบจริง ฤ พรางเป็นลางบ่ง

พริบขณะ! เมฆบังหลังเคียววง

ดาวพุ่งตรงทิ้งร่วงดุจดวงน้ำ

เกิดลำแสงขาววาบทาบตัดฟ้า

งามต้องตาต้องใจในคืนค่ำ

อีกหมื่นเปล่งแสงกรายกรีดร่ายรำ

แอบเก็บงำน้ำตา..บอกลาดาว

อุทยานลานหญ้าอนุสรณ์

ล้มตัวนอน หญ้าชื้น, พื้นหญ้าหนาว

คงมิมีฝันใดไม่รวดร้าว 
พริ้มตาพักเพื่อก้าว..อีกยาวไกล.

 

เขียนเมื่อ ๒๒ มกราคม ๒๕๕๕ โพสต์ที่นี่

ขอบคุณรูปภาพจาก
http://www.kapook.com